Nasza flora
Zwierzęta dookoła nas

Jeż zachodni i Jenot

27 września 2010

8Jeż zachodni to jedno z bardziej znanych zwierząt, jakie w warunkach naturalnych spotkać można na kontynencie europejskim, w tym również i w naszym kraju, gdzie jest objęty ścisłą ochroną. Jest on przedstawicielem rodziny jeżowatych. Określany jest również mianem jeża europejskiego. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – wynosi przeciętnie około trzydziestu pięciu centymetrów. Ogon z koli liczy sobie około pięciu centymetrów. Waga tego zwierzęcia plasuje się w przedziale pomiędzy czterystu gramami a niespełna dwoma tysiącami gramów. Najbardziej charakterystyczną cechą zewnętrznego wyglądu tego zwierzęcia są kolce. Wbrew pozorom, wcale nie są one dla człowieka takie ostre, na jakie wyglądają. Jeż zachodni jest zwierzęciem wykazującym największą aktywność w porze nocnej. Kiedy wyczuwa grożące mu niebezpieczeństwo, zwija się w kulkę. W ten właśnie sposób broni się również przed atakującymi go drapieżnikami. Jak praktyka najczęściej pokazuje, jest to bardzo skuteczna metoda. Jenot to kolejny ze ssaków występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. W naszym kraju pojawił się stosunkowo niedawno. Pierwszy taki przypadek został bowiem odnotowany przed pięćdziesięcioma czterema laty. Jenot jest przedstawicielem rodziny psowatych. Znany jest pod kilkoma innymi nazwami takimi jak kunopies, szop usuryjski, lis japoński, tanuki oraz junat. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – mieści się w przedziale pomiędzy czterdziestoma dziewięcioma centymetrami a siedemdziesięcioma. Sam ogon natomiast może liczyć od trzynastu do dwudziestu centymetrów. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to wynosi ona od pięciu i pół kilograma do maksymalnie dziewięciu. Jeżeli chodzi o środowisko występowania z kolei, to zwierzę te jest spotykane głównie w dość dużych lasach. Preferuje dość bliskie sąsiedztwo zbiorników wodnych. Chociaż zwierzę te zaliczane jest do drapieżników, na całkiem pokaźną część jego diety składają się również i rośliny. Poluje nocą.

Kategorie: Ssaki | Tagi: , , , , , , ,

Tchórz stepowy

21 września 2010

3Tchórz stepowy to kolejny przedstawiciel ssaków występujących na terenie Europy, w tym także i w naszym kraju. W Polsce objęty jest ścisłą ochroną. W skali globalnej nie jest gatunkiem, któremu grozi wyginięcie. Jest reprezentantem rodziny łasicowatych. Zaliczany jest do drapieżników. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy trzydziestoma centymetrami a osiemdziesięcioma. Jego futro charakteryzuje się żółtym kolorem, natomiast ogon oraz łapy posiadają ubarwienie brązowo-czarne. Od tchórza zwyczajnego różni się między innymi tym, że po pierwsze – jest mniejszy, a po drugie – jaśniejszy. Jeżeli chodzi o środowisko życia, preferuje obszary otwarte. Mieszka w norach. Wykopuje je sam, ewentualnie zamieszkuje te pozostawione przez susły albo chomiki. Tchórz stepowy jest typowym mięsożercą. Na polowanie wyrusza o zmierzchu oraz porą nocną. Odznacza się tym, że potrafi bardzo dobrze pływać oraz nurkować. Obecnie wyszczególnia się siedem podgatunków tego ssaka. Szczur wędrowny jest zwierzęciem bardzo rozpowszechnionym i pospolitym na kontynencie europejskim, ale nie tylko tutaj. Jest gryzoniem reprezentującym rodzinę myszowatych. W Europie pojawił się najprawdopodobniej w pierwszej połowie osiemnastego stulecia. Generalnie rzecz biorąc, jego ojczyzną jest Azja – a mówiąc precyzyjniej, jej południowo-wschodnia część. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – mieści się w przedziale od dziewiętnastu do trzydziestu centymetrów. Ogon z kolei liczyć sobie może od trzynastu do dwudziestu trzech centymetrów. Masa ciała tego ssaka także jest zróżnicowana, a mieści się w przedziale od dwustu czterdziestu gramów do pięciuset pięćdziesięciu. Ciało jest krępej budowy. Wbrew powszechnie panującym opiniom, nie jest to zwierzę atakujące człowieka – wręcz przeciwnie, ludzi się boi i na ich widok ucieka. Atakuje jedynie w takiej sytuacji, kiedy naprawdę nie ma dokąd uciec i w ten sposób się broni. Roznosi także bardzo wiele groźnych chorób.

Kategorie: Ssaki | Tagi: , , , , , , ,

Gawron

29 czerwca 2010

13Gawron to bardzo znany ptak, którego w środowisku naturalnym spotkać można na terytorium kontynentu europejskiego, w tym również i naszego kraju. U nas zwierzę te podlega częściowej ochronie, a w skali globalnej zagrożone wyginięciem nie jest. Jest to przedstawiciel rodziny krukowatych. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie mniej więcej czterdzieści osiem centymetrów, waga z kolei oscyluje w okolicach czterystu pięćdziesięciu gramów. Jeżeli chodzi o środowisko, w którym spotyka się gawrony, wymienić można w tym miejscu między innymi aleje, parki, śródpola z dużą ilością wysokich drzew, bardzo często spotkać go można także w samych miastach. Dieta gawrona jest bardzo zróżnicowana. Ptak ten odżywia się pokarmem zarówno roślinnym, jak i zwierzęcym, przy czym nie pogardzi niedużymi gryzoniami, a nawet padliną. Gawron pod względem wielkości przypomina nieco wronę, ale w przeciwieństwie do niej ma bardziej smukłą sylwetkę. Poza tym jego upierzenie jest zdecydowanie ciemniejsze. Dzierlatka to jeden z bardziej znanych ptaków, które w naturalnym środowisku spotykane są na kontynencie europejskim, nie wyłączając naszego kraju. W Polsce ptak ten podlega ścisłej ochronie. Poczynając od lat osiemdziesiątych minionego stulecia, liczebność tej populacji systematycznie spada. Dzierlatka jest przedstawicielką rodziny skowronków. Określana jest również mianem pośmieciuszki oraz śmieciuszki. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około siedemnastu centymetrów, zaś jego waga oscyluje w granicach czterdziestu pięciu gramów. Dzierlatka jest śpiewającym ptakiem. Jeżeli chodzi o ulubione jej środowiska występowania, to można wymienić tutaj takie miejsca jak między innymi ugory czy pastwiska, gdzie roślinność jest raczej uboga, wysypiska śmieci, rozmaite place przemysłowe i tym podobne. Okres lęgowy tego zwierzęcia rozpoczyna się w połowie kwietnia i trwa do lipca. Podstawę pożywienia tych ptaków stanowią chwasty oraz nasiona traw uzupełniane od czasu do czasu owadami.

Kategorie: Ptaki | Tagi: , , , , , , , ,

Błotniak stawowy

27 czerwca 2010

18Błotniak stawowy jest jeszcze jednym z bardzo wielu ptaków, jakie spotkać można na kontynencie europejskim, w tym także i w naszym kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Jest przedstawicielem rodziny jastrzębiowatych. Zaliczany jest do drapieżników. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika oscyluje w granicach pięćdziesięciu centymetrów. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to mieści się ona w przedziale pomiędzy pięciuset gramami a siedmiuset. W przeciągu roku jest przez tego ptaka wyprowadzany jeden lęg, efektem którego jest kilka jaj – ich liczba waha się od trzech do sześciu. Wysiaduje je tylko samica. Błotniak stawowy charakteryzuje się między innymi tym, że spośród wszystkich innych błotniaków jest największym i zarazem najcięższym ich reprezentantem. Jest to zwierze, którego nie da spotkać się w lesie. Preferuje natomiast takie okolice jak dla przykładu trzcinowiska. Zresztą, swoje gniazda zakłada właśnie w trzcinach – pod warunkiem jednak, że są one gęste. Jest wędrownym ptakiem. Burzyk popielaty to jeden z ptaków zamieszkujących kontynent europejski. W naszym kraju nie występuje. Jest przedstawicielem rodziny burzykowatych. Określany jest również mianem burzyka północnego. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych sklasyfikowała go jako zwierzę, któremu póki co nie grozi niebezpieczeństwo wyginięcia. Co do taksonomii tego gatunku istnieje sporo kontrowersji – budzi ona bowiem spory w naukowym środowisku. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy trzydziestoma centymetrami a trzydziestoma ośmioma, natomiast jeżeli chodzi o wagę, to waha się ona od trzystu pięćdziesięciu gramów do czterystu sześćdziesięciu. Zarówno samice, jak i samce są ubarwione w taki sam sposób. Środowiskiem występowania tych zwierząt są wody przybrzeżne mórz o charakterze otwartym. Podstawę pożywienia burzyka popielatego stanowią głowonogi oraz niewielkie ryby, aczkolwiek nie pogardzi on również odpadkami, jakie zbiera z powierzchni zbiornika wodnego. Jest oceanicznym ptakiem.

Kategorie: Ptaki | Tagi: , , , , , , , ,

« Poprzednie