Nasza flora
Zwierzęta dookoła nas

Jeż zachodni i Jenot

27 września 2010

8Jeż zachodni to jedno z bardziej znanych zwierząt, jakie w warunkach naturalnych spotkać można na kontynencie europejskim, w tym również i w naszym kraju, gdzie jest objęty ścisłą ochroną. Jest on przedstawicielem rodziny jeżowatych. Określany jest również mianem jeża europejskiego. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – wynosi przeciętnie około trzydziestu pięciu centymetrów. Ogon z koli liczy sobie około pięciu centymetrów. Waga tego zwierzęcia plasuje się w przedziale pomiędzy czterystu gramami a niespełna dwoma tysiącami gramów. Najbardziej charakterystyczną cechą zewnętrznego wyglądu tego zwierzęcia są kolce. Wbrew pozorom, wcale nie są one dla człowieka takie ostre, na jakie wyglądają. Jeż zachodni jest zwierzęciem wykazującym największą aktywność w porze nocnej. Kiedy wyczuwa grożące mu niebezpieczeństwo, zwija się w kulkę. W ten właśnie sposób broni się również przed atakującymi go drapieżnikami. Jak praktyka najczęściej pokazuje, jest to bardzo skuteczna metoda. Jenot to kolejny ze ssaków występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. W naszym kraju pojawił się stosunkowo niedawno. Pierwszy taki przypadek został bowiem odnotowany przed pięćdziesięcioma czterema laty. Jenot jest przedstawicielem rodziny psowatych. Znany jest pod kilkoma innymi nazwami takimi jak kunopies, szop usuryjski, lis japoński, tanuki oraz junat. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – mieści się w przedziale pomiędzy czterdziestoma dziewięcioma centymetrami a siedemdziesięcioma. Sam ogon natomiast może liczyć od trzynastu do dwudziestu centymetrów. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to wynosi ona od pięciu i pół kilograma do maksymalnie dziewięciu. Jeżeli chodzi o środowisko występowania z kolei, to zwierzę te jest spotykane głównie w dość dużych lasach. Preferuje dość bliskie sąsiedztwo zbiorników wodnych. Chociaż zwierzę te zaliczane jest do drapieżników, na całkiem pokaźną część jego diety składają się również i rośliny. Poluje nocą.

Kategorie: Ssaki | Tagi: , , , , , , ,

Gęś białoczelna

12 września 2010

12Gęś białoczelna to jeszcze jeden z ptaków występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, w okresie przelotów pojawia się również i w naszym kraju. W Polsce posiada ona status zwierzyny łownej objętej okresem ochronnym. Generalnie rzecz biorąc, nie jest to zwierzę zagrożone w skali globalnej wyginięciem. Na dzień dzisiejszy wyszczególnia się pięć podgatunków tego ptaka, przy czym dwa spośród nich spotykane są w Europie. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy sześćdziesięcioma sześcioma centymetrami a osiemdziesięcioma sześcioma. Waga także jest zróżnicowana i waha się pomiędzy niespełna półtora kilograma a nieco ponad trzema kilogramami. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, ptak ten upodobał sobie tajgę oraz tundrę. Preferuje obszary bagniste. Swoje gniazda zakłada na ziemi, bardzo często w koloniach. W przeciągu roku wyprowadzany jest tylko jeden lęg, efektem którego są cztery jaja do sześciu maksymalnie. Posiadają one kremoworóżową barwę. Gil zwyczajny to jeszcze jeden bardzo znany ptak zamieszkujący w warunkach naturalnych kontynent europejski. Spotyka się go również i na terenie naszego kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Jest on przedstawicielem rodziny łuszczaków. Zalicza się go do śpiewających ptaków. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około siedemnastu centymetrów, waga natomiast dochodzi do maksymalnie dwudziestu pięciu gramów. Jeżeli chodzi o gabaryty, gil zwyczajny jest nieco większy aniżeli wróbel. Najbardziej charakterystyczną cechą jego wyglądu zewnętrznego jest zabarwiony na czerwono brzuch. Pomiędzy samicami a samcami występują delikatne różnice, jeżeli chodzi o ubarwienie, są one jednak bardzo dyskretne. Młode osobniki bardziej przypominają samice. Gile zwyczajne nie przepadają za przestrzeniami otwartymi. Spotkać je można w takich miejscach jak dla przykładu lasy – zarówno mieszane, jak i iglaste. Przesiadują także w ogrodach oraz w parkach. Lubią ra sąsiedztwo zbiorników wodnych jak potoki.

Kategorie: Ptaki | Tagi: , , , , , , , ,

Czajka

21 sierpnia 2010

16Jednym z bardziej znanych ptaków, jakie w naturalnych warunkach występują na kontynencie europejskim jest czajka. Żyje także i w naszym kraju, chociaż generalnie rzecz biorąc, w skali globalnej zagrożony wyginięciem póki co nie jest. Jest to przedstawiciel rodziny siewkowatych. Długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy trzydziestoma centymetrami a trzydziestoma pięcioma. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to rozpiętość jest w tym względzie bardzo dużo. Masa ciała tego ptaka wahać się może od stu trzydziestu gramów do trzystu trzydziestu. Najlepiej czajka czuje się na terenach charakteryzujących się dość dużą wilgotnością, takich jak podmokłe łąki czy też bagna, aczkolwiek często spotkać ją można także i na uprawnych polach. W przeciągu roku zostaje wyprowadzony przez tego ptaka jeden lęg – ma on miejsce w kwietniu albo w maju, a jego efektem są w znakomitej większości przypadków cztery jaja. Jaja wysiadują tak samica, jak i samiec, a zajmuje im to trzy, cztery tygodnie. Koszatka także należy do ssaków zamieszkujących kontynent europejski. Żyje także i w naszym kraju, gdzie jest objęta ochroną, chociaż generalnie rzecz biorąc w skali globalnej niebezpieczeństwo wyginięcia póki co jej nie dotyczy. Jest przedstawicielką rodziny popielicowatych. Jest to mały ssak. Długość ciała dorosłego osobnika – nie licząc ogona – mieści się bowiem w przedziale pomiędzy ośmioma centymetrami a dziesięcioma. Ogon mierzy drugie tyle. Waga natomiast plasuje się między piętnastoma gramami a maksymalnie czterdziestoma. Sierść tego zwierzęcia ma delikatnie rudawe zabarwienie. Jest ssakiem prowadzącym nadrzewny tryb życia. Największa aktywność koszatki przypada na porę nocną. Podstawę jej pożywienia stanowią nasiona, owoce, ptasie jaja oraz bezkręgowce. Nie pogardzi ponadto owadami oraz ich larwami. W październiku zapada w zimowy sen, z którego wybudza się dopiero w kwietniu. Jako ciekawostkę podać tu można, iż właśnie w tym czasie jej serce uderza na minutę zaledwie parę razy.

Kategorie: Ptaki | Tagi: , , , , , , , , ,

Czeczotka zwyczajna

19 sierpnia 2010

15Czeczotka zwyczajna jest ptakiem występującym w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, wliczając w to także i nasz kraj, gdzie jest objęta ścisłą ochroną. Nazywana jest po prostu czeczotką. To przedstawicielka rodziny łuszczaków. Długość ciała dorosłego osobnika oscyluje w granicach trzynastu centymetrów, natomiast waga sięga maksymalnie dwunastu gramów. Samiec oraz samica różnią się pomiędzy sobą w zakresie ubarwienia upierzenia. Środowiskiem występowania tego zwierzęcia są skraje tajg oraz lasotundry. Podstawę jego pożywienia stanowią nasiona różnych drzew ze szczególnym uwzględnieniem brzozy. Podczas okresu lęgowego ptak uzupełnia swoje pożywienie o owady. W przeciągu roku wyprowadzane są przez niego maksymalnie dwa lęgi. Ilość zniesionych przez samicę jaj wynosi pięć albo sześć. Swoje gniazda czeczotki zakładają blisko powierzchni ziemi – na krzewach oraz na drzewach. Gatunkowi temu w skali globalnej nie grozi póki co wyginięcie. Podział na podgatunki nie jest jeszcze jasny. Czapla purpurowa jest kolejnym z ptaków, które w naturalnych warunkach są spotykane na kontynencie europejskim. Jest zwierzęciem żyjącym również i w naszym kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych uznaje go w globalnej skali za gatunek nie zagrożony wyginięciem. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy osiemdziesięcioma centymetrami a dziewięćdziesięcioma. W zakresie masy ciała z kolei występuje bardzo duża rozbieżność, albowiem dorosły ptak ważyć może od sześciuset gramów do tysiąca czterystu. Czapla purpurowa zamieszkuje takie środowiska jak dla przykładu mangrowe zarośla czy też brzegi jezior oraz rzek. Swoje gniazda ptaki te wiją pośród trzcin. W przeciągu roku wyprowadzany jest przez nie tylko jeden lęg. Ilość składanych przez samicę jaj wynosi od trzech do maksymalnie ośmiu. Mają one bardzo charakterystyczny, zielononiebieski kolor. Podstawą pożywienia tego ptaka są wodne zwierzęta. Polując na nie, potrafi długo stać w bezruchu.

Kategorie: Ptaki | Tagi: , , , , , , , , , ,

« Poprzednie