Nasza flora
Zwierzęta dookoła nas

Jeż zachodni i Jenot

27 września 2010

8Jeż zachodni to jedno z bardziej znanych zwierząt, jakie w warunkach naturalnych spotkać można na kontynencie europejskim, w tym również i w naszym kraju, gdzie jest objęty ścisłą ochroną. Jest on przedstawicielem rodziny jeżowatych. Określany jest również mianem jeża europejskiego. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – wynosi przeciętnie około trzydziestu pięciu centymetrów. Ogon z koli liczy sobie około pięciu centymetrów. Waga tego zwierzęcia plasuje się w przedziale pomiędzy czterystu gramami a niespełna dwoma tysiącami gramów. Najbardziej charakterystyczną cechą zewnętrznego wyglądu tego zwierzęcia są kolce. Wbrew pozorom, wcale nie są one dla człowieka takie ostre, na jakie wyglądają. Jeż zachodni jest zwierzęciem wykazującym największą aktywność w porze nocnej. Kiedy wyczuwa grożące mu niebezpieczeństwo, zwija się w kulkę. W ten właśnie sposób broni się również przed atakującymi go drapieżnikami. Jak praktyka najczęściej pokazuje, jest to bardzo skuteczna metoda. Jenot to kolejny ze ssaków występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. W naszym kraju pojawił się stosunkowo niedawno. Pierwszy taki przypadek został bowiem odnotowany przed pięćdziesięcioma czterema laty. Jenot jest przedstawicielem rodziny psowatych. Znany jest pod kilkoma innymi nazwami takimi jak kunopies, szop usuryjski, lis japoński, tanuki oraz junat. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – mieści się w przedziale pomiędzy czterdziestoma dziewięcioma centymetrami a siedemdziesięcioma. Sam ogon natomiast może liczyć od trzynastu do dwudziestu centymetrów. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to wynosi ona od pięciu i pół kilograma do maksymalnie dziewięciu. Jeżeli chodzi o środowisko występowania z kolei, to zwierzę te jest spotykane głównie w dość dużych lasach. Preferuje dość bliskie sąsiedztwo zbiorników wodnych. Chociaż zwierzę te zaliczane jest do drapieżników, na całkiem pokaźną część jego diety składają się również i rośliny. Poluje nocą.

Kategorie: Ssaki | Tagi: , , , , , , ,

Traszka grzebieniasta

25 września 2010

21Traszka grzebieniasta należy do grona płazów, które w warunkach naturalnych zamieszkują kontynent europejski. Żyje ona także i na terenie naszego kraju, gdzie jest zwierzęciem rzadki, w związku z czym objęta została ścisłą ochroną. Jednakże w skali globalnej nie jest ona gatunkiem, któremu zagraża wyginięcie. Jest przedstawicielką rodziny salamandrowatych. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy piętnastoma centymetrami a osiemnastoma, chociaż są źródła, które podają na ten temat inne informacje. Samce są wyraźnie większe oraz cięższe aniżeli samice. Ze wszystkich traszek, jakie żyją w naszym kraju, ta właśnie jest największa. Co więcej, jest to także największy na całym kontynencie wodny reprezentant powyżej wspomnianej rodziny. Dość często można zetknąć się z informacjami, że traszka grzebieniasta potrafi zmieniać swoje ubarwienie tak, aby dostosować się w ten sposób do otaczających ją warunków. Dokonanie tego rodzaju zmiany zajmuje jej kilka dni. Salamandra plamista jest płazem występującym w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, w tym także i w naszym kraju, gdzie objęta jest ścisłą ochroną. Jest przedstawicielką rodziny salamandrowatych. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych zakwalifikowała ja jako gatunek, któremu w skali globalnej póki co nie zagraża wyginięcie. Określana jest ona również mianem jaszczura plamistego oraz jaszczura ognistego. Znanych jest bardzo wiele jej podgatunków. Zwierzę te jest typowym samotnikiem. Ponadto zaliczane jest także do grona drapieżników. Dymorfizm płciowy jest tutaj bardzo wyraźnie zaznaczony – przejawia się to w gabarytach, samice są znacznie większe aniżeli samce, charakteryzują się również o wiele bardziej masywną budową ciała. Jeżeli chodzi natomiast o ubarwienie, obie płcie się pod tym akurat względem od siebie nie różnią. Jest to zwierzę prowadzące lądowy tryb życia. Jeśli zaś chodzi o środowisko występowania, najlepiej się czuje na podgórskich terenach, zazwyczaj w lasach.

Kategorie: Gady i płazy | Tagi: , , , , , ,

Tchórz stepowy

21 września 2010

3Tchórz stepowy to kolejny przedstawiciel ssaków występujących na terenie Europy, w tym także i w naszym kraju. W Polsce objęty jest ścisłą ochroną. W skali globalnej nie jest gatunkiem, któremu grozi wyginięcie. Jest reprezentantem rodziny łasicowatych. Zaliczany jest do drapieżników. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy trzydziestoma centymetrami a osiemdziesięcioma. Jego futro charakteryzuje się żółtym kolorem, natomiast ogon oraz łapy posiadają ubarwienie brązowo-czarne. Od tchórza zwyczajnego różni się między innymi tym, że po pierwsze – jest mniejszy, a po drugie – jaśniejszy. Jeżeli chodzi o środowisko życia, preferuje obszary otwarte. Mieszka w norach. Wykopuje je sam, ewentualnie zamieszkuje te pozostawione przez susły albo chomiki. Tchórz stepowy jest typowym mięsożercą. Na polowanie wyrusza o zmierzchu oraz porą nocną. Odznacza się tym, że potrafi bardzo dobrze pływać oraz nurkować. Obecnie wyszczególnia się siedem podgatunków tego ssaka. Szczur wędrowny jest zwierzęciem bardzo rozpowszechnionym i pospolitym na kontynencie europejskim, ale nie tylko tutaj. Jest gryzoniem reprezentującym rodzinę myszowatych. W Europie pojawił się najprawdopodobniej w pierwszej połowie osiemnastego stulecia. Generalnie rzecz biorąc, jego ojczyzną jest Azja – a mówiąc precyzyjniej, jej południowo-wschodnia część. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – mieści się w przedziale od dziewiętnastu do trzydziestu centymetrów. Ogon z kolei liczyć sobie może od trzynastu do dwudziestu trzech centymetrów. Masa ciała tego ssaka także jest zróżnicowana, a mieści się w przedziale od dwustu czterdziestu gramów do pięciuset pięćdziesięciu. Ciało jest krępej budowy. Wbrew powszechnie panującym opiniom, nie jest to zwierzę atakujące człowieka – wręcz przeciwnie, ludzi się boi i na ich widok ucieka. Atakuje jedynie w takiej sytuacji, kiedy naprawdę nie ma dokąd uciec i w ten sposób się broni. Roznosi także bardzo wiele groźnych chorób.

Kategorie: Ssaki | Tagi: , , , , , , ,

Bekasik

30 sierpnia 2010

20Bekasik to kolejny z ptaków występujących na kontynencie europejskim. W bardzo wielu krajach – w tym także i w naszym – objęty jest ochroną. Jednakże generalnie w skali globalnej nie jest póki co gatunkiem narażonym na wyginięcie. Jest przedstawicielem rodziny bekasowatych. Określany jest również mianem bekasa małego. Jest wędrownym ptakiem. Długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy dziewiętnastoma centymetrami a dwudziestoma trzema. Masa ciała natomiast waha się od trzydziestu gramów to nieco ponad stu. Dymorfizm płciowy w zakresie tego gatunku co prawda występuje, aczkolwiek zaznaczony jest w bardzo słabo dostrzegalny sposób. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, ptak ten preferuje takie obszary jak między innymi bagna oraz podmokłe łąki. Swoje gniazda buduje na ziemi. W przeciągu całego roku występują u tego zwierzęcia maksymalnie dwa lęgi, efektem każdego z nich są zwykle cztery jaja. Podstawę pożywienia bekasika stanowią bezkręgowce, chociaż czasem jada rośliny. Bażant to jeden z ptaków żyjących na kontynencie europejskim. Występuje także i w naszym kraju. Ich sytuacja w Polsce jest taka, że samce zaliczane są do zwierzyny łownej objętej okresem łownej. Na samice polować można tylko w specjalnych ośrodkach hodowlanych – i to też nie przez cały rok. Bażant jest przedstawicielem rodziny kurowatych. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy sześćdziesięcioma ośmioma centymetrami a osiemdziesięcioma, przy czym samce są większe aniżeli samice. Są od nich także cięższe. Dorosła samica wazy przeciętnie około kilograma, samiec natomiast waży średnio pół kilograma więcej. Jeśli chodzi o środowisko występowania, to ptaki te preferują obszary otwarte. Spotkać je można głównie w zaroślach oraz w krzakach. Swoje gniazda zakładają zawsze na ziemi. Zasłaniają je gałęźmi oraz trawą. W przeciągu całego roku przeprowadzają tylko jeden lęg. Jaja wysiaduje tylko samica. Ptaki odżywiają się głównie roślinami, ale nie gardzą także i owadami.

Kategorie: Ptaki | Tagi: , , , , , , , , ,

« Poprzednie