Nasza flora
Zwierzęta dookoła nas

Gęś białoczelna

12 września 2010

12Gęś białoczelna to jeszcze jeden z ptaków występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, w okresie przelotów pojawia się również i w naszym kraju. W Polsce posiada ona status zwierzyny łownej objętej okresem ochronnym. Generalnie rzecz biorąc, nie jest to zwierzę zagrożone w skali globalnej wyginięciem. Na dzień dzisiejszy wyszczególnia się pięć podgatunków tego ptaka, przy czym dwa spośród nich spotykane są w Europie. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy sześćdziesięcioma sześcioma centymetrami a osiemdziesięcioma sześcioma. Waga także jest zróżnicowana i waha się pomiędzy niespełna półtora kilograma a nieco ponad trzema kilogramami. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, ptak ten upodobał sobie tajgę oraz tundrę. Preferuje obszary bagniste. Swoje gniazda zakłada na ziemi, bardzo często w koloniach. W przeciągu roku wyprowadzany jest tylko jeden lęg, efektem którego są cztery jaja do sześciu maksymalnie. Posiadają one kremoworóżową barwę. Gil zwyczajny to jeszcze jeden bardzo znany ptak zamieszkujący w warunkach naturalnych kontynent europejski. Spotyka się go również i na terenie naszego kraju, gdzie podlega ścisłej ochronie. Jest on przedstawicielem rodziny łuszczaków. Zalicza się go do śpiewających ptaków. Długość ciała dorosłego osobnika wynosi przeciętnie około siedemnastu centymetrów, waga natomiast dochodzi do maksymalnie dwudziestu pięciu gramów. Jeżeli chodzi o gabaryty, gil zwyczajny jest nieco większy aniżeli wróbel. Najbardziej charakterystyczną cechą jego wyglądu zewnętrznego jest zabarwiony na czerwono brzuch. Pomiędzy samicami a samcami występują delikatne różnice, jeżeli chodzi o ubarwienie, są one jednak bardzo dyskretne. Młode osobniki bardziej przypominają samice. Gile zwyczajne nie przepadają za przestrzeniami otwartymi. Spotkać je można w takich miejscach jak dla przykładu lasy – zarówno mieszane, jak i iglaste. Przesiadują także w ogrodach oraz w parkach. Lubią ra sąsiedztwo zbiorników wodnych jak potoki.

Kategorie: Ptaki | Tagi: , , , , , , , ,

Cietrzew i Cierlik

12 września 2010

17Cietrzew to jeden z najbardziej znanych ptaków występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, w tym również i w naszym kraju. W Polsce podlega on gatunkowej ochronie, chociaż generalnie w skali globalnej wyginięciem zagrożony nie jest. Jest on przedstawicielem rodziny kurowatych. Jeżeli chodzi o wygląd zewnętrzny, to samce są zdecydowanie większe aniżeli samice. Długość ciała dorosłej samicy wynosi bowiem przeciętnie około czterdziestu pięciu centymetrów, natomiast w przypadku samca są to sześćdziesiąt dwa centymetry. Waga waha się od siedmiuset pięćdziesięciu gramów do tysiąca czterystu – większą masę ciała osiągają oczywiście samce. Dymorfizm płciowy bardzo wyraźnie widoczny jest również w zakresie ubarwienia. Młode ptaki, bez względu na płeć, wyglądem przypominają samice. Samce wydają z siebie bardzo charakterystyczne odgłosy. W ciągu roku ptaki te wyprowadzają tylko jeden lęg. Liczba jaj mieści się w przedziale od sześciu do maksymalnie czternastu. Wysiaduje je samica. Cierlik to jeszcze jeden z ptaków żyjących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. Występuje również i w naszym kraju, gdzie objęty jest ścisłą ochroną. Jest przedstawicielem rodziny trznadlowatych. Jest małym zwierzęciem, niewiele większym aniżeli wróbel. Samca od samicy odróżnić można przede wszystkim po ubarwieniu. W przypadku samic jest ono bowiem bardzo skromne i mało interesujące. Samce natomiast ubarwione są bardzo ładnie i dość kolorowo. Jest to gatunek ptaka śpiewającego. Jego śpiew jest dość wysoki i przeciągły. Zwierzę „koncertuje” wówczas, kiedy siedzi w koronie drzewa. Jest ptakiem preferującym zdecydowanie tereny suche, a także ciepłe. Spotkać go można między innymi na obszarach gęsto porośniętych trawami, pojawia się również w winnicach. Swoje gniazda cierliki budują w dość gęstych krzakach. Wychowywanie potomstwa to przede wszystkim obowiązek samic – bardzo rzadko zdarza się, aby samiec brał w tym udział. Ptaki odżywiają się głównie nasionami, czasem owadami.

Kategorie: Ptaki | Tagi: , , , , , , ,

Bekasik

30 sierpnia 2010

20Bekasik to kolejny z ptaków występujących na kontynencie europejskim. W bardzo wielu krajach – w tym także i w naszym – objęty jest ochroną. Jednakże generalnie w skali globalnej nie jest póki co gatunkiem narażonym na wyginięcie. Jest przedstawicielem rodziny bekasowatych. Określany jest również mianem bekasa małego. Jest wędrownym ptakiem. Długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy dziewiętnastoma centymetrami a dwudziestoma trzema. Masa ciała natomiast waha się od trzydziestu gramów to nieco ponad stu. Dymorfizm płciowy w zakresie tego gatunku co prawda występuje, aczkolwiek zaznaczony jest w bardzo słabo dostrzegalny sposób. Jeżeli chodzi o środowisko występowania, ptak ten preferuje takie obszary jak między innymi bagna oraz podmokłe łąki. Swoje gniazda buduje na ziemi. W przeciągu całego roku występują u tego zwierzęcia maksymalnie dwa lęgi, efektem każdego z nich są zwykle cztery jaja. Podstawę pożywienia bekasika stanowią bezkręgowce, chociaż czasem jada rośliny. Bażant to jeden z ptaków żyjących na kontynencie europejskim. Występuje także i w naszym kraju. Ich sytuacja w Polsce jest taka, że samce zaliczane są do zwierzyny łownej objętej okresem łownej. Na samice polować można tylko w specjalnych ośrodkach hodowlanych – i to też nie przez cały rok. Bażant jest przedstawicielem rodziny kurowatych. Długość ciała dorosłego osobnika mieści się w przedziale pomiędzy sześćdziesięcioma ośmioma centymetrami a osiemdziesięcioma, przy czym samce są większe aniżeli samice. Są od nich także cięższe. Dorosła samica wazy przeciętnie około kilograma, samiec natomiast waży średnio pół kilograma więcej. Jeśli chodzi o środowisko występowania, to ptaki te preferują obszary otwarte. Spotkać je można głównie w zaroślach oraz w krzakach. Swoje gniazda zakładają zawsze na ziemi. Zasłaniają je gałęźmi oraz trawą. W przeciągu całego roku przeprowadzają tylko jeden lęg. Jaja wysiaduje tylko samica. Ptaki odżywiają się głównie roślinami, ale nie gardzą także i owadami.

Kategorie: Ptaki | Tagi: , , , , , , , , ,

Salamandry

28 sierpnia 2010

22Salamandra okularowa to jeszcze jedna przedstawicielka płazów zamieszkujących kontynent europejski. Jest reprezentantką rodziny salamandrowatych. W naturalnych warunkach spotykana jest w zachodniej części Apenin. W naszym kraju nie występuje. Długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy siedmioma centymetrami, a dziesięcioma. Zaznaczyć przy tej okazji trzeba, że samiec jest mniejszy aniżeli samica. Oprócz tego wyposażony jest również w dłuższy ogon. Górna część ciała tego zwierzęcia odznacza się barwą brązową albo czarną. Jego brzuch natomiast jest białawy. Zarówno samce oraz samice ubarwione są dokładnie w taki sam sposób. Jest to zwierzę wykazujące się aktywnością w porze nocnej. Zapada w zimowy sen, ale jako ciekawostkę dodać można, że zdarza się, iż również w letni – dzieje się tak w sytuacjach, kiedy panują bardzo duże upały. Salamandra okularowa nie toleruje najlepiej zbytnio wysokich temperatur. Podstawę jej pożywienia stanowią pająki oraz niezbyt duże owady. Salamandra luzytańska to kolejny z płazów zamieszkujących niektóre miejsca na kontynencie europejskim. Jest przedstawicielem rodziny salamandrowatych. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych zakwalifikowała ten gatunek jako zagrożony wyginięciem. Zwierzę te charakteryzuje się między innymi tym, że należy do grupy najbardziej zwinnych płazów na świecie – pod tym akurat względem jest bardzo podobna do jaszczurki. Prowadzi lądowy tryb życia, natomiast największą aktywność przejawia w porze nocnej. Podstawę jej pożywienia stanowią różnego rodzaju bezkręgowce. Polowanie na nie ułatwia temu zwierzęciu odpowiednio do tego przystosowany język. Salamandra luzytańska posiada bardzo smukłą sylwetkę. Ma bardzo długi ogon – dwie trzecie jej ciała to właśnie ogon. Kiedy grozi jej niebezpieczeństwo, potrafi go odrzucić. Jest to u niej organ posiadający zdolność w zakresie regenerowania się. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika oscyluje w granicach szesnastu centymetrów, przy czym samice są większe.

Kategorie: Gady i płazy | Tagi: , , , , , , ,

« Poprzednie Następne »