Nasza flora
Zwierzęta dookoła nas

Archiwum kategorii ‘Ssaki’

Jeż zachodni i Jenot

27 września 2010

8Jeż zachodni to jedno z bardziej znanych zwierząt, jakie w warunkach naturalnych spotkać można na kontynencie europejskim, w tym również i w naszym kraju, gdzie jest objęty ścisłą ochroną. Jest on przedstawicielem rodziny jeżowatych. Określany jest również mianem jeża europejskiego. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – wynosi przeciętnie około trzydziestu pięciu centymetrów. Ogon z koli liczy sobie około pięciu centymetrów. Waga tego zwierzęcia plasuje się w przedziale pomiędzy czterystu gramami a niespełna dwoma tysiącami gramów. Najbardziej charakterystyczną cechą zewnętrznego wyglądu tego zwierzęcia są kolce. Wbrew pozorom, wcale nie są one dla człowieka takie ostre, na jakie wyglądają. Jeż zachodni jest zwierzęciem wykazującym największą aktywność w porze nocnej. Kiedy wyczuwa grożące mu niebezpieczeństwo, zwija się w kulkę. W ten właśnie sposób broni się również przed atakującymi go drapieżnikami. Jak praktyka najczęściej pokazuje, jest to bardzo skuteczna metoda. Jenot to kolejny ze ssaków występujących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. W naszym kraju pojawił się stosunkowo niedawno. Pierwszy taki przypadek został bowiem odnotowany przed pięćdziesięcioma czterema laty. Jenot jest przedstawicielem rodziny psowatych. Znany jest pod kilkoma innymi nazwami takimi jak kunopies, szop usuryjski, lis japoński, tanuki oraz junat. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – mieści się w przedziale pomiędzy czterdziestoma dziewięcioma centymetrami a siedemdziesięcioma. Sam ogon natomiast może liczyć od trzynastu do dwudziestu centymetrów. Jeżeli natomiast chodzi o wagę, to wynosi ona od pięciu i pół kilograma do maksymalnie dziewięciu. Jeżeli chodzi o środowisko występowania z kolei, to zwierzę te jest spotykane głównie w dość dużych lasach. Preferuje dość bliskie sąsiedztwo zbiorników wodnych. Chociaż zwierzę te zaliczane jest do drapieżników, na całkiem pokaźną część jego diety składają się również i rośliny. Poluje nocą.

Kategorie: Ssaki | Tagi: , , , , , , ,

Królik europejski i kret

26 września 2010

7Jednym z rozlicznych ssaków występujących w naturalnych warunkach na kontynencie europejskim jest królik europejski. Jest on przedstawicielem rodziny zającowatych – spośród wszystkich reprezentantów tej właśnie rodziny jest jednym z trzech, jakie w naszym kraju występują. W Polsce królik europejski zaliczany jest do zwierzyny łownej objętej okresem ochronnym. Długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy trzydziestoma pięcioma centymetrami a pięćdziesięcioma, jeżeli natomiast chodzi o wagę, to waha się ona pomiędzy jednym kilogramem a dwoma. Dominującą barwą w sierści znajdującej się na grzbiecie jest szarość – może mieć ona brązowawy lub żółtawy odcień. Futro na spodzie ciała jest białe. Królika europejskiego można na pierwszy rzut oka pomylić z zającem szarakiem – zwierzęta te są bowiem nieco do siebie podobne. Ssak ten nie przepada za podmokłymi obszarami, z tego też powodu zdecydowanie najczęściej spotkać go można tam, gdzie podłoże jest piaszczyste, choćby na łąkach. Kret europejski to jeszcze jeden przedstawiciel ssaków żyjących w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim, w tym także i w naszym kraju. W języku potocznym określa się go po prostu mianem kreta. Jest przedstawicielem rodziny kretowanych. Długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy siedemnastoma a dwudziestoma centymetrami, natomiast jeżeli chodzi o wagę, to przeciętnie sięga ona stu dwudziestu gramów. Ciało tego zwierzęcia charakteryzuje się walcowatym kształtem. Pokryte jest ono czarną i bardzo gęstą sierścią, która stwarza wrażenie aksamitnej. Oczy u tego zwierzęcia są uwstecznione – najprawdopodobniej nie wykazują one jakiejkolwiek wrażliwości na światło. Przednie łapy kreta przypominają do złudzenia miniaturowe łopaty – to dzięki nim ssak ten jest w stanie kopać swoje długie, podziemne tunele. Podstawę jego pożywienia stanowią larwy owadów, dżdżownice, a także niewielkie kręgowce. Przez człowieka kret europejski najczęściej jest traktowany jak szkodnik.

Kategorie: Ssaki | Tagi: , , , , , ,

Tchórz stepowy

21 września 2010

3Tchórz stepowy to kolejny przedstawiciel ssaków występujących na terenie Europy, w tym także i w naszym kraju. W Polsce objęty jest ścisłą ochroną. W skali globalnej nie jest gatunkiem, któremu grozi wyginięcie. Jest reprezentantem rodziny łasicowatych. Zaliczany jest do drapieżników. Przeciętna długość ciała dorosłego osobnika plasuje się w przedziale pomiędzy trzydziestoma centymetrami a osiemdziesięcioma. Jego futro charakteryzuje się żółtym kolorem, natomiast ogon oraz łapy posiadają ubarwienie brązowo-czarne. Od tchórza zwyczajnego różni się między innymi tym, że po pierwsze – jest mniejszy, a po drugie – jaśniejszy. Jeżeli chodzi o środowisko życia, preferuje obszary otwarte. Mieszka w norach. Wykopuje je sam, ewentualnie zamieszkuje te pozostawione przez susły albo chomiki. Tchórz stepowy jest typowym mięsożercą. Na polowanie wyrusza o zmierzchu oraz porą nocną. Odznacza się tym, że potrafi bardzo dobrze pływać oraz nurkować. Obecnie wyszczególnia się siedem podgatunków tego ssaka. Szczur wędrowny jest zwierzęciem bardzo rozpowszechnionym i pospolitym na kontynencie europejskim, ale nie tylko tutaj. Jest gryzoniem reprezentującym rodzinę myszowatych. W Europie pojawił się najprawdopodobniej w pierwszej połowie osiemnastego stulecia. Generalnie rzecz biorąc, jego ojczyzną jest Azja – a mówiąc precyzyjniej, jej południowo-wschodnia część. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – mieści się w przedziale od dziewiętnastu do trzydziestu centymetrów. Ogon z kolei liczyć sobie może od trzynastu do dwudziestu trzech centymetrów. Masa ciała tego ssaka także jest zróżnicowana, a mieści się w przedziale od dwustu czterdziestu gramów do pięciuset pięćdziesięciu. Ciało jest krępej budowy. Wbrew powszechnie panującym opiniom, nie jest to zwierzę atakujące człowieka – wręcz przeciwnie, ludzi się boi i na ich widok ucieka. Atakuje jedynie w takiej sytuacji, kiedy naprawdę nie ma dokąd uciec i w ten sposób się broni. Roznosi także bardzo wiele groźnych chorób.

Kategorie: Ssaki | Tagi: , , , , , , ,

Suseł moręgowaty

16 sierpnia 2010

4Suseł moręgowaty to także zwierzę żyjące w warunkach naturalnych na kontynencie europejskim. Występował także i w naszym kraju, jednakże uznawany jest już od dawna za gatunek zanikły. W skali globalnej natomiast jest to zwierzę narażone na wyginięcie. Co więcej, z roku na rok obserwowany na wszystkich obszarach jego występowania spadek liczebności populacji. Gatunek próbuje się ratować poprzez zakładanie odpowiednich hodowli – głównie w ogrodach zoologicznych. Suseł moręgowaty jest gryzoniem należącym do rodziny wiewiórkowatych. Spotkać go można na otwartych przestrzeniach – zarówno wyżynnych, jak i nizinnych. Upodobał sobie takie miejsca jak między innymi pastwiska, ugory, łąki o suchym i najczęściej kamienistym podłożu, a także pagórki. Jest zwierzęciem preferującym dobrze nasłonecznione stanowiska. Największym zagrożeniem dla tego zwierzęcia jest działalność prowadzona przez człowieka, przez która środowisko staje się coraz bardziej zanieczyszczone. W wielu miejscach zwierzę tępiono celowo. Ryś to jeden z bardziej znanych ssaków, jakie w warunkach naturalnych występują na kontynencie europejskim. Żyje on również i w naszym kraju, jednakże u nas spotykany jest w stanie dzikim bardzo rzadko. W związku z tym podlega ścisłej ochronie. Nie mniej jednak warto wiedzieć, że w skali globalnej gatunek ten nie jest zagrożony wyginięciem. Ryś jest przedstawicielem kotowatych. Spośród wszystkich drapieżników żyjących na naszym kontynencie ryś należy do grona tych największych. Długość ciała dorosłego osobnika – nie wliczając w to ogona – mieści się w przedziale pomiędzy siedemdziesięcioma a stu trzydziestoma kilogramami. Ogon z kolei liczy sobie od piętnastu do czterdziestu centymetrów. Waga z kolei mieści się w przedziale od piętnastu do trzydziestu ośmiu kilogramów. Przeciętna żywotność tych zwierząt w stanie dzikim to około siedemnastu lat. W niewoli okres ten jest o jakieś dziesięć lat dłuższy. W chwili obecnej wyszczególnić można kilka podgatunków rysia, z czego dwa z nich żyją u nas.

Kategorie: Ssaki | Tagi: , , , , , ,

« Poprzednie